11 Ekim 2026 Tarihli Resmi Gazete

Sayı: 33397

Hazine ve Maliye Bakanlığı (Gelir İdaresi Başkanlığı)’ndan:

BİRİNCİ BÖLÜM

Başlangıç Hükümleri

Amaç ve kapsam

MADDE 1- (1) Bu Tebliğin amacı ve kapsamı; 24/6/2026 tarihli ve 7587 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 9 uncu maddesi ile değiştirilen 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 107/A maddesinin uygulanmasına ilişkin usul ve esasların belirlenmesidir.

Dayanak

MADDE 2- (1) Bu Tebliğ, 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 107/A maddesinin altıncı fıkrası ile mükerrer 257 nci maddesinin dördüncü fıkrasına dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3- (1) Bu Tebliğde geçen;

a) Bakanlık: Hazine ve Maliye Bakanlığını,

b) Başkanlık: Gelir İdaresi Başkanlığını,

c) Dijital Vergi Dairesi: Başkanlığın görev tanımları içerisinde yer alan hizmetlerin sunulması veya kişilerin vergisel ödevlerini yerine getirmesi amacıyla şifre, elektronik imza veya diğer güvenlik araçları kullanılmak suretiyle erişim sağlanan internet adresi (dijital.gib.gov.tr) ve mobil uygulamalar üzerinde oluşturulan elektronik ortamı,

ç) Elektronik imza: 15/1/2004 tarihli ve 5070 sayılı Elektronik İmza Kanununun 4 üncü maddesinde tanımlanan güvenli elektronik imzayı,

d) Elektronik tebligat: 213 sayılı Kanun hükümlerine göre tebliği gereken evrakın elektronik tebligat sistemi ile muhataplara elektronik ortamda tebliğ edilmesini,

e) Elektronik tebligat sistemi: Bilişim sistemleri vasıtasıyla tebliğ evrakının elektronik ortamda muhatabına delillendirilerek tesliminin sağlandığı sistemi,

f) İlgili vergi dairesi: Mükelleflerin gelir veya kurumlar vergisi yönünden bağlı oldukları vergi dairesini, gelir ve kurumlar vergisi yönünden bağlı bulundukları vergi dairesi bulunmayan mükellefler için ise katma değer vergisi veya gelir (stopaj) vergisi yönünden bağlı bulundukları vergi dairesini, bağlı bulundukları bir vergi dairesi bulunmayan tüzel kişiler ve tüzel kişiliği olmayan teşekküller için merkez adreslerinin bulunduğu yer yetkili vergi dairesini ve gerçek kişiler için ise ikametgâhlarının bulunduğu yer vergi dairesini,

g) Kanun: 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununu,

ğ) Muhatap: Elektronik ortamda tebligat yapılacak olanları,

h) Olay kaydı: Elektronik tebligat hizmetinin verilmesi esnasında meydana gelen tüm bilişim sistemi işlem kayıtlarını,

ı) Zaman damgası: 5070 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendinde tanımlanan zaman damgasını,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Elektronik Tebligat Sistemi

Elektronik tebligat sistemi

MADDE 4- (1) Kanun hükümlerine göre tebliği gereken elektronik imzalı evrak, Dijital Vergi Dairesi bünyesinde oluşturulan elektronik tebligat sistemi kullanılmak suretiyle muhatabına elektronik ortamda tebliğ edilebilir.

Elektronik tebligat sistemine dâhil olma zorunluluğu bulunanlar

MADDE 5- (1) Kurumlar vergisi mükellefleri, ticari, zirai ve mesleki kazançları dolayısıyla gerçek usulde vergilendirilen gelir vergisi mükellefleri, kollektif şirketler ile adi komandit şirketler ve 6/6/2002 tarihli ve 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanununa ekli (II) sayılı listedeki mallardan kayıt ve tescile tabi olanların ilk iktisabında adına tescil yapılan gerçek kişiler ve tüzel kişiler ile tüzel kişiliği olmayan teşekküller bu Tebliğde belirlenen sürelerde bildirimde bulunarak elektronik tebligat sistemine dâhil olmak ve bu sistemi kullanmak zorundadır.

(2) Birinci fıkrada belirtilen mükelleflerin dışında isteğe bağlı olarak kendilerine elektronik tebligat yapılmasını talep eden kişiler de elektronik tebligat sisteminden yararlanabilir.

Elektronik tebligat sistemine dâhil olma zorunluluğu bulunmayanlar

MADDE 6- (1) Kurumlar vergisi mükellefleri, ticari, zirai ve mesleki kazançları dolayısıyla gerçek usulde vergilendirilen gelir vergisi mükellefleri, kollektif şirketler ile adi komandit şirketlerden aşağıda sayılanlar elektronik tebligat sistemine dâhil olmak zorunda değildir:

a) Gerçek kişilerde engellilik oranı %90 veya daha fazla olan malul ve engelliler.

b) Tüzel kişiler ve tüzel kişiliği olmayan teşekküllerde, tek kanuni temsilcisi/idarecisi olanlarda ilgili kanuni temsilcinin/idarecinin, birden çok kanuni temsilcisi/idarecisi olanlarda ise tüm kanuni temsilcilerinin/idarecilerinin engellilik oranı % 90 veya daha fazla olanlar.

c) On sekiz yaşını doldurmamış gerçek kişiler.

(2) 4760 sayılı Kanuna ekli (II) sayılı listedeki mallardan kayıt ve tescile tabi olanların ilk iktisabında adına tescil yapılan gerçek kişiler, tüzel kişiler ve tüzel kişiliği olmayan teşekküllerden aşağıda sayılanlar elektronik tebligat sistemine dâhil olmak zorunda değildir:

a) 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I), (II), (III) ve (IV) sayılı cetvellerde yer alan kamu idareleri ile aynı Kanunun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde tanımlanan mahallî idareler.

b) Yabancı devletlerin Türkiye’deki diplomatik temsilcilikleri, konsoloslukları, uluslararası anlaşmalarla vergi muafiyeti tanınan uluslararası kuruluşlar ve bunların diplomatik haklara sahip mensupları ile ev sahibi hükümet anlaşmaları veya Türkiye’nin taraf olduğu uluslararası anlaşmalar kapsamında faaliyet gösteren uluslararası kuruluşlar ve bunların yönetici kadrolarında görev yapan Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olmayan mensupları.

c) Gerçek kişilerde engellilik oranı %90 veya daha fazla olan malul ve engelliler.

ç) Tüzel kişiler ve tüzel kişiliği olmayan teşekküllerde, tek kanuni temsilcisi/idarecisi olanlarda ilgili kanuni temsilcinin/idarecinin, birden çok kanuni temsilcisi/idarecisi olanlarda tüm kanuni temsilcilerinin/idarecilerinin engellilik oranı % 90 veya daha fazla olanlar.

d) On sekiz yaşını doldurmamış gerçek kişiler.

(3) Engellilik oranı % 90 veya daha fazla olanların, durumlarına ilişkin sağlık kurulu raporunun ilgili vergi dairesine ibraz edilmesi gerekir.

Başvuru süresi ve elektronik tebligat sistemine dâhil olma

MADDE 7- (1) Elektronik tebligat sistemini kullanmak zorunda olanlar aşağıda belirtilen süre ve usullere göre sisteme dâhil olur:

a) Bu Tebliğin yayımı tarihinden önce elektronik tebligat sistemine dâhil olmayan ve elektronik tebligat sistemi kullanmak zorunda olan; kurumlar vergisi mükellefleri, ticari, zirai ve mesleki kazançları dolayısıyla gerçek usulde vergilendirilen gelir vergisi mükellefleri ve kollektif şirketler ile adi komandit şirketler tebliğin yayımını izleyen ayın sonuna kadar elektronik tebligat sistemine dâhil olmak zorundadır.

b) Bu Tebliğin yayımı tarihinden sonra mükellefiyet tesis ettiren kurumlar vergisi mükellefleri, ticari, zirai ve mesleki kazançları dolayısıyla gerçek usulde vergilendirilen gelir vergisi mükellefleri ve kollektif şirketler ile adi komandit şirketler işe başlama tarihini takip eden 15 gün içerisinde elektronik tebligat sistemine dâhil olmak zorundadır.

c) 4760 sayılı Kanuna ekli (II) sayılı listedeki mallardan kayıt ve tescile tabi olanların ilk iktisabında adına tescil yapılan gerçek kişiler, tüzel kişiler ve tüzel kişiliği olmayan teşekküller ilk iktisaba ilişkin kayıt veya tescil işlemi tamamlanmadan önce elektronik tebligat sistemine dâhil olmak zorundadır.

(2) Elektronik tebligat sistemine dâhil olma zorunluluğu bulunmayan gerçek ve tüzel kişiler ile tüzel kişiliği olmayan teşekküller elektronik tebligat sistemine isteğe bağlı olarak dâhil olabilir.

(3) Birinci fıkranın (a), (b) ve (c) bentleri ile ikinci fıkra kapsamındaki mükellefler, Dijital Vergi Dairesi üzerinden elektronik ortamda veya ilgili vergi dairesine durumlarına uygun Elektronik Tebligat Sistemine Dâhil Olma Talep Bildirimini (EK:1, EK:2) kullanmak suretiyle başvuruda bulunur.

(4) Dijital Vergi Dairesi üzerinden elektronik ortamda yapılan başvurularda başvuru sahibi tarafından e-posta ve/veya kısa mesaj (SMS) doğrulaması yapılarak elektronik tebligat aktivasyon işlemi tamamlanır.

(5) Vergi dairesine yapılan başvurular;

a) Gerçek kişiler tarafından bizzat veya elektronik tebligat işlemleri konusunda özel yetki içeren noter onaylı vekâletnameye sahip vekilleri,

b) Tüzel kişiler ile tüzel kişiliği olmayan teşekküller adına kanuni temsilcileri veya elektronik tebligat işlemleri konusunda özel yetki içeren noter onaylı vekâletnameye sahip vekilleri,

aracılığıyla yapılır.

(6) Vergi dairesince yapılan değerlendirme sonucunda gerekli şartları taşıyanlara Dijital Vergi Dairesi kullanıcı kodu ve şifresi verilir.

(7) Birinci fıkranın (c) bendi kapsamındaki kişilerin elektronik tebligat sistemine dâhil olup olmadığı;

a) (II) sayılı listedeki mallardan kayıt ve tescile tabi olanlara ait özel tüketim vergisi beyannamesinin elektronik ortamda verilmesi aşamasında,

b) Müzayede yoluyla satışlarda (katma değer vergisi mükellefiyeti bulunanlar hariç) özel tüketim vergisi beyannamesinin ilgili vergi dairesine beyanda bulunulması ve verginin ödenmesi aşamasında,

Başkanlık tarafından kontrol edilir.

(8) 4760 sayılı Kanuna ekli (II) sayılı listedeki mallardan kayıt ve tescile tabi olanların ithalatta vergilendirildiği durumlarda kayıt ve tescil işlemini yapanlar, kayıt ve tescil işleminden önce bu malları iktisap eden kişilerin bu Tebliğ kapsamında elektronik tebligat sistemine dâhil olup olmadığını Başkanlık sistemleri üzerinden sorgular.

Dijital vergi dairesi kullanıcı kodu ve şifre edinme

MADDE 8- (1) Elektronik tebligat sistemini kullanmak isteyen ve daha önce şifre edinmemiş gerçek kişiler ile tüzel kişiler ve tüzel kişiliği olmayan teşekküller (kanuni temsilcileri/idarecileri aracılığıyla) Dijital Vergi Dairesi (dijital.gib.gov.tr) kullanıcı girişi alanından e-Devlet ile Kayıt Ol seçeneği ile istenilen bilgileri girmek suretiyle kullanıcı kodu ve şifre edinir.

(2) Birinci fıkra kapsamında temin edilen kullanıcı kodu ve şifre ile Dijital Vergi Dairesine giriş yapılarak elektronik tebligat aktivasyonu yapılır.

(3) Birinci fıkrada anılan mükelleflerin, söz konusu bildirimi kendileri/kanuni temsilcileri veya elektronik tebligat sistemi ile ilgili işlemleri yapmaya yönelik özel yetki içeren noterde verilmiş vekâletnameyle yetkili kılınan kişiler aracılığıyla ilgili vergi dairesine bizzat vermeleri de mümkündür.

(4) Elektronik tebligat sistemini kullanmak üzere, Elektronik Tebligat Sistemine Dâhil Olma Talep Bildirimi (EK:1, EK:2) ile ilgili vergi dairesine müracaat eden mükelleflere vergi dairesince, müracaat anında sistemden üretilecek Dijital Vergi Dairesi kullanıcı kodu ve şifreyi ihtiva eden kapalı bir zarf verilir.

(5) Şifre zarfının mükellefe veya yetki verilen kişiye tesliminde, “… Defterdarlığının/Vergi Dairesi Müdürlüğünün … vergi kimlik numaralı mükellefi …………………’ya Elektronik Tebligat Sistemi ve Dijital Vergi Dairesi işlemlerinde kullanmak için kullanıcı kodu ve şifreyi ihtiva eden zarf, kapalı olarak teslim edilmiştir.” şeklinde bir teslim tutanağı tanzim edilir ve söz konusu tutanak, mükellef veya noterde verilmiş vekâletnameyle yetki verdiği kişi, müdür/vergi dairesi müdürü veya müdür yardımcısı tarafından tarih konulmak suretiyle imzalanır. Tanzim edilen teslim tutanağı ile Elektronik Tebligat Sistemine Dâhil Olma Talep Bildiriminin birer örneği mükellefin dosyasında muhafaza edilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Elektronik Tebligat Yapılması ve Elektronik Tebligat Sisteminden Çıkış

Elektronik tebligatın gönderilmesi ve muhataba iletilmesi

MADDE 9- (1) Kanun uyarınca tebliği gereken ve elektronik imza ile imzalanan evrak, tebligatı yapan ilgili birim adına Başkanlık tarafından mükellefe elektronik tebligat sistemi vasıtasıyla elektronik ortamda tebliğ edilir.

(2) Elektronik tebligat sistemine; Dijital Vergi Dairesinden ya da e-Devlet Kapısı üzerinden erişilebilir. Dijital Vergi Dairesi şifresine sahip olan gerçek ve tüzel kişiler, T.C. Kimlik No/Vergi No/Kullanıcı Kodu ve şifreleriyle elektronik tebligat sistemine Dijital Vergi Dairesi vasıtasıyla erişebilir. Dijital Vergi Dairesi şifresi olmayan gerçek kişiler ise e-Devlet şifresi yardımı ile sistemden üretecekleri şifreleriyle ya da doğrudan e-Devlet şifresi ile Dijital Vergi Dairesindeki elektronik tebligatlarına erişebilir. e-Devlet Kapısı üzerinden ise kimlik doğrulaması ile Başkanlığa ait elektronik tebligat sistemine erişim sağlanabilir.

(3) Elektronik imzalı tebliğ evrakı, elektronik tebligat sistemine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda muhataba tebliğ edilmiş sayılır.

(4) Elektronik tebligat sisteminin işleyişine ilişkin olay kayıtları, zaman damgası ile imzalanarak Başkanlık tarafından otuz yıl süreyle saklanır.

(5) Başkanlık, hesaba erişim bilgilerinin iletimi ve elektronik tebligat sistemine erişimin güvenli bir şekilde sağlanması için gerekli tedbirleri alır.

(6) Elektronik tebligata ilişkin delil kayıtları, talep edilmesi halinde ilgilisine ve yetkili mercilere sunulur.

Bilgilendirme

MADDE 10- (1) Muhatap, elektronik tebligat sistemine başvuru esnasında veya daha sonra Dijital Vergi Dairesi üzerinden bildirdiği mobil telefon numarasına ve/veya e-posta adresine kendisine elektronik tebligat iletildiğine dair bilgilendirme yapılmasını talep edebilir.

(2) Birinci fıkra kapsamındaki bilgilendirmelerin herhangi bir nedenle yapılamamış olması, tebligat süresini ve geçerliliğini etkilemez.

Elektronik tebligat sisteminden çıkış

MADDE 11- (1) Zorunlu veya isteğe bağlı olarak elektronik tebligat sistemine dâhil olanlar aşağıda belirtilen durumlarda sistemden çıkarılır:

a) Ticaret siciline kayıtlı tüzel kişiler ticaret sicil kayıtlarının, diğer tüzel kişiler ise tabi oldukları sicil kayıtlarının silindiği tarih itibarıyla elektronik tebligat sisteminden çıkarılır.

b) Gerçek kişilerde ilgilinin ölümü veya gaipliğine karar verildiğinin idare tarafından tespit edildiği durumlarda ölüm/karar tarihi itibarıyla ilgili, elektronik tebligat sisteminden re’sen çıkarılır.

c) Zorunlu olarak elektronik tebligat sistemine dâhil olan gerçek kişiler, mükellefiyetin sona erdiği tarihi izleyen beşinci takvim yılı sonundan itibaren ilgili vergi dairesine veya Dijital Vergi Dairesi üzerinden başvurmaları halinde, elektronik tebligat sistemine dâhil olma zorunluluğu gerektiren diğer haller bulunmamak şartıyla talep tarihi itibarıyla elektronik tebligat sisteminden çıkarılır.

ç) İsteğe bağlı olarak elektronik tebligat sistemine dâhil olanlar, ilgili vergi dairesine veya Dijital Vergi Dairesi üzerinden başvurmaları halinde, elektronik tebligat sistemine dâhil olma zorunluluğu gerektiren diğer haller bulunmamak şartıyla talep tarihi itibarıyla elektronik tebligat sisteminden çıkarılır.

d) Elektronik tebligat sistemine dâhil olan 65 yaşını doldurmuş kişiler ilgili vergi dairesine veya Dijital Vergi Dairesi üzerinden başvurmaları halinde talep tarihi itibarıyla elektronik tebligat sisteminden çıkarılır.

(2) Kısıtlılık, ceza infaz kurumuna girme veya askerlik hizmeti gibi sebeplerle elektronik tebligat sistemini kullanma imkânı ortadan kalkanlar, ilgilisinin bildirimi üzerine veya vergi dairesince durumun öğrenilmesi halinde Başkanlık tarafından bildirim/öğrenme tarihi itibarıyla elektronik tebligat sisteminden geçici olarak çıkarılırlar. Elektronik tebligat sisteminden yararlanmalarına engel hukuki ve fiili durumu ortadan kalkanların elektronik tebligat sistemine dâhil olma zorunluluğu gerektiren hallerin bulunması durumunda söz konusu engel durumlarının ortadan kalkmasının ardından bir ay içinde yeniden başvuruda bulunmaları gerekir.

(3) Tasfiye ve iflas haline giren şirketlere elektronik tebligat sistemi aracılığıyla elektronik tebligat yapılmaz. Ancak tasfiye haline giren şirketlere tasfiye memuru olarak atananlar ve iflas haline giren şirketlerde ise iflas idaresi tarafından, isteğe bağlı olarak Elektronik Tebligat Sistemine Dâhil Olma Talep Bildirimi (EK:1, EK:2) doldurarak müracaat edilmesi halinde, 8 inci madde hükümleri uyarınca üretilecek kullanıcı kodu ve şifreyi ihtiva eden kapalı bir zarf tasfiye memuruna veya iflas idaresine verilir.

Muhatabın yükümlülükleri

MADDE 12- (1) Elektronik tebligat sisteminden yararlanan muhatap;

a) Elektronik Tebligat Sistemine Dâhil Olma Talep Bildirimini süresinde, tam ve doğru şekilde vermekle,

b) Bildirilen bilgilerde meydana gelen değişiklikleri vergi dairesine bildirmekle,

c) Elektronik Tebligat Sistemine Dâhil Olma Talep Bildiriminde yer alan şartlara uymakla,

ç) Kendisine tahsis edilen kullanıcı kodu ve şifreyi korumak, üçüncü kişilerle paylaşmamak ve başkasının kullanımına bırakmamakla,

d) Kullanıcı bilgileri veya şifresinin üçüncü kişilerin eline geçtiğini öğrenmesi hâlinde durumu derhâl ilgili vergi dairesine bildirmekle,

yükümlüdür.

(2) Birinci fıkrada belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmemesinden doğan hukuki sonuçlardan muhatap sorumludur. Vergi dairesine yapılan bildirimler, idare kayıtlarına intikal ettiği anda hüküm ifade eder.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Ceza hükümleri

MADDE 13- (1) Bu Tebliğ ile getirilen yükümlülüklere uymayanlara, Kanunun ilgili ceza hükümleri tatbik olunur.

Diğer hususlar

MADDE 14- (1) Kanun hükümlerine göre tebliği gereken evrak, elektronik tebligat sistemi aracılığıyla tebliğ edilebileceği gibi, Kanunda düzenlenen diğer tebligat usullerine göre de tebliğ edilebilir.

Yürürlükten kaldırılan tebliğ

MADDE 15- (1) 27/8/2015 tarihli ve 29458 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sıra No: 456) yürürlükten kaldırılmıştır.

Geçiş hükmü

GEÇİCİ MADDE 1- (1) Kanunun geçici 38 inci maddesi uyarınca, 1/7/2026 tarihinden önce Kanunun 107/A maddesi kapsamında elektronik tebligat sistemine dâhil olanlar, yeni bir başvuru yapmaksızın mevcut kullanıcı kodu ve şifreleri ile elektronik tebligat sistemini kullanmaya devam eder.

Yürürlük

MADDE 16- (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 17- (1) Bu Tebliğ hükümlerini Hazine ve Maliye Bakanı yürütür.

Ekleri için tıklayınız

İşverenler Tarafından Çalışanlara Tahsis Edilen Kurumsal E-Posta Hesapları Başta Olmak Üzere, İşin Yürütülmesi Amacıyla Kullanılan İletişim Kanallarının denetlenmesinde Uyulması Gereken Usul ve Esaslar Hakkında Kurulun 16/09/2026 Tarihli ve 2026/2035 Sayılı İlke Kararı Hk.

Kişisel Verileri Koruma Kurumuna (Kurum) intikal eden çeşitli ihbar ve şikayetlerde, işverenler tarafından çalışanlara tahsis edilen kurumsal e-posta hesapları başta olmak üzere, işin yürütülmesi amacıyla kullanılan iletişim kanallarının denetlenmesi suretiyle gerçekleştirilen kişisel veri işleme faaliyetlerinin 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu (Kanun) bakımından hukuka aykırılık teşkil edebildiği yönünde iddialara yer verildiği görülmüştür.

Söz konusu ihbar ve şikayetlerin Kişisel Verileri Koruma Kurulu (Kurul) tarafından incelenmesi sonucunda; çalışanlara tahsis edilen kurumsal e-posta hesapları ve işin yürütülmesi amacıyla kullanılan diğer iletişim kanallarının denetlenmesi suretiyle gerçekleştirilen kişisel veri işleme faaliyetlerine ilişkin çeşitli tespit ve değerlendirmelerde bulunulmuştur. Bu kapsamda, söz konusu faaliyetlerin Kanun ve ilgili mevzuata uygun şekilde yürütülmesini teminen kamuoyunun ve ilgili tarafların bilgilendirilmesine ihtiyaç duyulmuştur.

Bilindiği üzere, çalışanlara tahsis edilen kurumsal e-posta hesapları yalnızca bir iletişim aracı niteliğinde olmayıp çalışanın mesleki ve kimi durumlarda kişisel ilişki ağına, çalışma düzenine, iletişim faaliyetlerine ve yazışma içeriklerine ilişkin çeşitli kişisel verileri barındıran bir veri kaynağı niteliği taşımaktadır. Bu hesapların ve diğer iletişim kanallarının işveren tarafından denetlenmesi, işverenin iş sözleşmesinden ve yönetim hakkından kaynaklanan yetkileri ile çalışanın Anayasa’nın 20’nci ve 22’nci maddelerinde güvence altına alınan özel hayatın gizliliği, kişisel verilerin korunmasını isteme hakkı ve haberleşme hürriyeti arasında adil bir dengenin gözetilmesini gerektiren bir kişisel veri işleme faaliyetidir.

Kurul tarafından yapılan incelemelerde; çalışanlara tahsis edilen iletişim kanallarının ve özellikle kurumsal e-posta hesaplarının izlendiği, bu kanallarda yer alan yazışma içeriklerine erişildiği, iletişim faaliyetlerine ilişkin trafik ve log kayıtlarının incelendiği, filtreleme veya rutin denetim uygulamalarının gerçekleştirildiği ve elde edilen verilerin disiplin süreçlerinde veya iş sözleşmesinin sona erdirilmesine ilişkin  süreçlerde kullanıldığı, ancak söz konusu veri işleme faaliyetleri hakkında çalışanların yeterli, açık ve somut bir şekilde bilgilendirilmediği tespit edilmiştir.

Bu çerçevede, işverenler tarafından çalışanlara tahsis edilen kurumsal e-posta hesapları başta olmak üzere, işin yürütülmesi amacıyla kullanılan iletişim kanallarının denetlenmesi suretiyle gerçekleştirilen kişisel veri işleme faaliyetlerinin 6698 sayılı Kanun ve ilgili mevzuata uygun şekilde yürütülmesi için aşağıdaki hususların dikkate alınması gerekmektedir:

• Kanun kapsamındaki yükümlülükler: Söz konusu denetleme faaliyetleri, Kanun’da öngörülen kişisel veri işleme şartlarına ve genel ilkelere tabi olduğu gibi, ilgili durumlarda aydınlatma ve veri güvenliği yükümlülüklerinin de yerine getirilmesini gerektirmektedir. İletişim aracının işverene ait olması veya işyerinde kullanılması, işverene çalışanların iletişim faaliyetleri üzerinde sınırsız bir denetim yetkisi sağlamamaktadır.
• İş amaçlı ve özel amaçlı kullanım ayrımı: Denetimin kapsamı belirlenirken iletişim aracının hangi amaçla tahsis edildiği ve kullanımına ilişkin kuralların neler olduğu dikkate alınmalıdır. Bu kapsamda “iş amaçlı kullanım” ile “özel amaçlı kullanım” arasında ayrım yapılması önem taşımaktadır.
• Özel amaçlı kullanıma ilişkin kurallar: İşveren, yönetim hakkı kapsamında işyeri iletişim araçlarının özel amaçlı kullanımına ilişkin kuralları belirleyebilir; ancak bu kuralların açık, anlaşılır ve çalışan tarafından bilinebilir olması gerekmektedir. Özel amaçlı kullanımın yasaklandığı durumlarda dahi işverenin denetim yetkisi ölçülülük ilkesiyle sınırlıdır. İş amaçlı kullanım ile özel amaçlı kullanımın birbirinden kesin olarak ayrılamadığı hâllerde ise denetim yetkisinin kapsamı daha dar değerlendirilmelidir.
• Teknik erişim yetkisi ile hukuki erişim yetkisinin ayrılması: İşverenin belirli bir cihaz, oturum, ağ veya kurumsal sistem üzerinde teknik erişim imkanına sahip olması, çalışanın kişisel e-posta hesabı, kişisel anlık mesajlaşma uygulaması, sosyal medya hesabı veya benzeri özel iletişim alanlarında bulunan yazışma içeriklerine serbestçe erişebileceği anlamına gelmemektedir. Bu nedenle teknik olarak erişebilir olma ile hukuken erişebilir olma yetkilerinin birbirinden ayrılması gerekmektedir.
• Önceden bilgilendirme: Çalışanların gerçekleştirilecek denetim faaliyeti hakkında önceden bilgilendirilmiş olması, denetimin hukuka uygunluğunun tespitinde önem taşıyan unsurlardan biridir. Bununla birlikte, Anayasa Mahkemesi içtihadında aranan bilgilendirme ile Kanun’un 10’uncu maddesinde düzenlenen aydınlatma yükümlülüğü aynı kavramlar değildir. Her bilgilendirme 6698 sayılı Kanun anlamında aydınlatma niteliği taşımayabilecekken, Kanun’un 10’uncu maddesinde öngörülen unsurları içeren ve denetim faaliyetinin amacı, kapsamı ve yöntemi hakkında açık ve somut bilgi veren usulüne uygun bir aydınlatma ise çalışanın denetim konusunda önceden bilgilendirilmesi şartını karşılayabilecektir.
• Aydınlatmanın kapsamı: İşveren tarafından yapılacak aydınlatmada, kişisel veri işleme faaliyetinin hukuki sebebi, amacı, kapsamı ve yöntemi ile iletişim içeriklerine hangi hallerde erişilebileceği, verilerin saklama süresi ve ilgili kişilerin Kanun’un 11’inci maddesi kapsamındaki hakları açık, anlaşılır ve somut biçimde ortaya konulmalıdır.
• Genel nitelikli bildirimlerin yeterli olmaması: Çalışanlara, yalnızca kurumsal e-posta hesabının işveren tarafından denetlenebileceğine ilişkin genel bir bildirimde bulunulması, somut olayın özelliklerine göre önceden bilgilendirme bakımından yeterli olmayacağı gibi, Kanun’un 10’uncu maddesi kapsamındaki aydınlatma yükümlülüğünün de yerine getirildiği sonucunu kendiliğinden doğurmayacaktır.
• Açık rızanın değerlendirilmesi: İş ilişkisindeki bağımlılık hali ve taraflar arasındaki güç dengesi dikkate alındığında, çalışanın açık rızasının kural olarak e-posta denetimi bakımından her durumda öncelikli hukuki dayanak olarak kabul edilmesi mümkün değildir. Açık rızaya dayanılan durumlarda rızanın özgür iradeyle verilip verilmediği somut olayın koşulları çerçevesinde ayrıca değerlendirilmelidir. Bunun yanında, geçerli bir açık rızanın veya Kanun’da öngörülen diğer bir kişisel veri işleme şartının bulunması da, işverene sınırsız bir denetim yetkisi tanımamaktadır.
• Genel ilkeler ve ölçülülük: Denetim faaliyetleri, Kanun’un 4’üncü maddesinde düzenlenen genel ilkelere uygun olarak; hukuka ve dürüstlük kurallarına uygun, belirli, açık ve meşru amaçlarla ve bu amaçla bağlantılı, sınırlı ve ölçülü bir şekilde yürütülmelidir. Elde edilen kişisel veriler, işleme amacı bakımından gerekli olan süreden daha uzun süreyle muhafaza edilmemelidir.
• Kademeli denetim: Denetim faaliyetlerinde kademelilik esas alınmalıdır. İşverenin ulaşmak istediği meşru amaca daha az müdahaleci bir yöntemle ulaşmasının mümkün olduğu hallerde, daha ağır bir denetim yöntemine başvurulmamalıdır.
• İçerik denetimi: Çalışana tahsis edilen e-posta ya da diğer iletişim araçlarında yer alan içeriklerin incelenmesine, kural olarak yalnızca somut şüphe veya belirli bir olayla bağlantılı meşru bir amaç bulunması halinde ve denetimin amacıyla sınırlı olacak şekilde başvurulmalıdır. Kapsamı belirsiz, genel ve sürekli nitelikte içerik incelemelerinden kaçınılması gerekmektedir.
• Özel nitelikli kişisel veriler ve üçüncü kişilere ait veriler: İçerik denetiminde, incelenen içerik veya eklerinde Kanun’un 6’ncı maddesi kapsamında özel nitelikli kişisel verilerin bulunabileceği dikkate alınmalıdır. Bunun yanı sıra, çalışanların iletişimleri çoğu zaman iletişimin karşı taraflarına veya başka üçüncü kişilere ait kişisel veri de içerebileceğinden, denetimin bu kişiler bakımından doğurabileceği etkiler de göz önünde bulundurulmalıdır.
• Erişim yetkilendirmesi ve veri güvenliği: Kurumsal e-posta hesapları ve işin yürütülmesi amacıyla kullanılan diğer iletişim kanallarından elde edilen verilere erişim, yalnızca bu konuda görev ve yetki verilmiş belli sayıdaki personelle sınırlandırılmalıdır. Erişim yetkileri görev tanımları doğrultusunda belirlenmeli, erişim işlemlerine ilişkin kayıtlar tutulmalı ve verilere erişen kişilerin gizlilik yükümlülükleri güvence altına alınmalıdır.
• İş ilişkisinin sona ermesi: İş ilişkisinin sona ermesinden sonra çalışana tahsis edilmiş kurumsal e-posta hesabı ve bu hesap kapsamında elde edilmiş veya tutulmakta olan verilere ilişkin gerçekleştirilen kişisel veri işleme faaliyetlerinin hukuki dayanağı ayrıca değerlendirilmelidir. İş ilişkisinin sona ermesi, söz konusu verilerin süresiz olarak erişilebilir veya işlenebilir olduğu anlamına gelmemektedir.

Yukarıda belirtilen hususlar çerçevesinde, işverenler tarafından çalışanlara tahsis edilen kurumsal e-posta hesapları başta olmak üzere, işin yürütülmesi amacıyla kullanılan iletişim kanallarının denetlenmesi suretiyle gerçekleştirilen kişisel veri işleme faaliyetlerinin Kanun ve ilgili mevzuat hükümlerine uygun olarak yürütülmesi gerekmektedir.

Bu kapsamda, söz konusu yükümlülüklere uyulmadığının tespiti halinde, somut olayın özellikleri dikkate alınarak gerekli inceleme ve değerlendirmelerin yapılacağı ve Kanun’un 18’inci maddesi hükümleri gereğince ilgili veri sorumluları hakkında işlem tesis edileceği hususunda kamuoyunun bilgilendirilmesine ve konuya ilişkin Kişisel Verileri Koruma Kurulu tarafından İlke Kararı alınmasına karar verilmiştir.

Kaynak: KVKK

Mevzuatın Adı: Kişisel Verileri Koruma Kurulunun 16/09/2026 Tarihli ve 2026/2035 Sayılı Kararı

08 Ekim 2026 Tarihli Resmi Gazete

Sayı: 33394

Kişisel Verileri Koruma Kurumundan:

İşverenler Tarafından Çalışanlara Tahsis Edilen Kurumsal E-Posta Hesapları Başta Olmak Üzere, İşin Yürütülmesi Amacıyla Kullanılan İletişim Kanallarının Denetlenmesi Suretiyle Gerçekleştirilen Kişisel Veri İşleme Faaliyetlerinde Uyulması Gereken Usul ve Esaslar Hakkında İlke Kararı

Karar No: 2026/2035

Karar Tarihi: 16/09/2026

Bilindiği üzere 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu’nun (6698 sayılı Kanun) 15’inci maddesinin altıncı fıkrası “Şikâyet üzerine veya resen yapılan inceleme sonucunda, ihlalin yaygın olduğunun tespit edilmesi hâlinde Kurul, bu konuda ilke kararı alır ve bu kararı yayımlar…” hükmünü amirdir. Öte yandan 6698 sayılı Kanun’un Kişisel Verileri Koruma Kurulunun (Kurul) görev ve yetkilerini düzenleyen 22’nci maddesinin birinci fıkrasının (e), (f) ve (g) bentlerinde sırasıyla Kurulun görev alanı ile Kurumun işleyişine ilişkin konularda, veri güvenliğine ilişkin yükümlülükleri belirlemek amacıyla ve veri sorumlusu ve temsilcisinin görev, yetki ve sorumluluklarına ilişkin düzenleyici işlem yapma yetkisi düzenlenmiştir.

Bu çerçevede, işverenler tarafından çalışanlara tahsis edilen kurumsal e-posta hesapları başta olmak üzere, işin yürütülmesi amacıyla kullanılan iletişim kanallarının denetlenmesi suretiyle gerçekleştirilen kişisel veri işleme faaliyetlerine ilişkin olarak Kurul tarafından aşağıdaki tespit ve değerlendirmelerde bulunulmuştur.

Çalışanlara tahsis edilen kurumsal e-posta hesabı, bir iletişim aracının ötesinde; çalışanın mesleki ve zaman zaman kişisel ilişki ağını, çalışma örüntüsünü ve yazışma içeriklerini barındıran bir veri kaynağı niteliği taşımaktadır. Bu hesapların işveren tarafından denetlenmesi, işverenin yönetim hakkı ile çalışanın Anayasa’nın 20 ve 22’nci maddelerinde güvence altına alınan kişisel verilerin korunmasını isteme hakkı ve haberleşme hürriyeti arasındaki dengenin gözetilmesini gerektiren bir kişisel veri işleme faaliyetidir. Diğer taraftan, işyerinde kullanılan iletişim kanalları yalnızca kurumsal e-posta hesaplarından ibaret değildir. Kurum içi mesajlaşma uygulamaları, kurumsal anlık iletişim hesapları, müşteri ilişkileri veya talep yönetim sistemleri, toplantı platformlarındaki sohbet ve kayıt alanları da somut olayın özelliklerine göre denetime konu olabilecek iletişim kanalları arasında yer almaktadır. Öte yandan, kişisel kullanıma da elverişli uygulamalar bakımından, söz konusu hesabın işveren tarafından iş amacıyla tahsis edilip edilmediği, çalışanın kişisel hesabı üzerinden kullanılıp kullanılmadığı ve çalışanın makul mahremiyet beklentisi ayrıca değerlendirilmelidir.

İşverenin, çalışana ait e-postanın içeriğine erişmeksizin yalnızca trafik/log kayıtlarını işlemesi dahi başlı başına bir kişisel veri işleme faaliyetini oluşturmaktadır. Bu itibarla e-posta denetimi gerek trafik verisine gerek içeriğe yönelik olsun, 6698 sayılı Kanun’un 4’üncü maddesindeki genel ilkelere, 5’inci ve 6’ncı maddelerindeki işleme şartlarına, 10’uncu maddesindeki aydınlatma yükümlülüğüne ve 12’nci maddesindeki veri güvenliğine ilişkin yükümlülüklere tabidir.

İletişim araçlarının işverene ait olması ya da işyerinde bulunması, tek başına işverene sınırsız ve mutlak bir denetim yetkisi tanımamaktadır. Nitekim gerek Anayasa Mahkemesinin gerek Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin konuya ilişkin kararlarında; işverenin denetim yetkisinin, çalışanın önceden açık biçimde bilgilendirilmesi, denetimin meşru bir amaca dayanması, amaçla sınırlı ve ölçülü olması ile daha az müdahaleci yolların önceliği ölçütlerine bağlandığı; içeriğin denetlenmesinin ise trafik verisi denetimine kıyasla daha ağır bir gerekçe gerektirdiği ortaya konulmuştur.

Bu çerçevede, işverenler tarafından çalışanlara tahsis edilen kurumsal e-posta hesapları başta olmak üzere, işin yürütülmesi amacıyla kullanılan iletişim kanallarının denetlenmesi suretiyle gerçekleştirilen kişisel veri işleme faaliyetlerinde;

1. Kurumsal e-posta hesaplarının denetlenmesinin, içeriğe erişilmeksizin yalnızca trafik/log kayıtlarının işlenmesi hâlinde dahi başlı başına bir kişisel veri işleme faaliyeti oluşturduğu ve her hâlükârda 6698 sayılı Kanun’un işleme şartlarına, genel ilkelerine, aydınlatma ve veri güvenliği yükümlülüklerine tabi olduğu; iletişim araçlarının işverene ait olmasının veya işyerinde kullanılmasının işverene sınırsız bir denetim yetkisi tanımadığı,

2. Denetim faaliyetinin kapsamı belirlenirken, işyeri iletişim araçlarının kullanım amacına göre “iş amaçlı kullanım” ve “özel amaçlı kullanım” ayrımının dikkate alınması gerektiği; işveren tarafından özel amaçlı kullanımın yasaklanmış, belirli sınırlar içinde serbest bırakılmış veya bu konuda açık bir düzenleme yapılmamış olmasının denetimin hukuka uygunluk değerlendirmesinde farklı sonuçlar doğurabileceği,

3. İşverenin yönetim hakkı kapsamında işyeri iletişim araçlarının özel amaçlı kullanımına ilişkin kurallar belirleyebileceği; ancak bu kuralların açık, anlaşılır ve çalışan tarafından bilinebilir nitelikte olması gerektiği; özel amaçlı kullanımın yasaklanması, sınırlandırılması veya belirli zaman, kapsam ve yöntem koşullarına bağlanması halinde bu hususun çalışana açıkça duyurulması gerektiği; özel amaçlı kullanımın yasaklanmış olduğu hallerde dahi işverenin denetim yetkisinin ölçülülük ilkesiyle sınırlı olduğu; denetimin sürekli ve aralıksız gözetim şeklinde yürütülmesinin ölçülü kabul edilemeyeceği; özel kullanım yasağının ihlal edildiği içerik dışı unsurlardan anlaşılabiliyorsa, yazışma içeriğine ayrıca erişilmesinin gerekli ve orantılı kabul edilemeyeceği; özel amaçlı kullanıma izin verilen hallerde, iş amaçlı iletişim ile özel amaçlı iletişimin birbirinden ayrılabiliyor olması durumunda denetimin yalnızca iş amaçlı iletişimle sınırlı tutulması; çalışanın özel nitelikteki yazışmalarının denetim dışında bırakılması gerektiği; iş amaçlı kullanım ile özel amaçlı kullanımın birbirinden ayrılamadığı hâllerde ise işverenin denetim yetkisinin daha dar yorumlanması gerektiği,

4. İşverenin belirli bir cihaz, oturum, ağ ya da kurumsal sistem üzerinde teknik yetkiye sahip olmasının, çalışanın kişisel e-posta hesabı, kişisel anlık mesajlaşma uygulaması, sosyal medya mesaj kutusu veya benzeri özel iletişim alanlarında yer alan yazışma içeriklerine serbestçe erişebileceği anlamına gelmediği; bu nedenle teknik erişim imkânı ile hukuki erişim yetkisinin birbirinden ayrılması gerektiği,

5. Denetimin hukuka uygunluğunun değerlendirilmesinde, çalışanın denetim faaliyeti hakkında önceden bilgilendirilmiş olmasının belirleyici unsurlardan biri olduğu; bununla birlikte, Anayasa Mahkemesi içtihadında aranan bilgilendirme ile 6698 sayılı Kanun’un 10’uncu maddesinde düzenlenen aydınlatma yükümlülüğünün birebir aynı kavramlar olmadığı; her bilgilendirmenin 6698 sayılı Kanun anlamında aydınlatma sayılamayabileceği, ancak 6698 sayılı Kanun’un 10’uncu maddesinde öngörülen unsurları taşıyan ve denetim faaliyetinin amacı, kapsamı ve yöntemi hakkında açık bilgi içeren usulüne uygun bir aydınlatmanın, çalışanın denetim konusunda önceden bilgilendirilmesi şartını da karşılayabileceği,

6.İşveren tarafından yapılacak aydınlatmanın, soyut ve genel bir ifadenin ötesine geçerek; kişisel veri işleme faaliyetinin hukuki sebebini, amacını, kapsamını, denetimin trafik/log kayıtlarının incelenmesiyle mi yoksa içerik denetimiyle mi yürütüleceğini, içeriğe hangi hallerde erişilebileceğini, verilerin saklama süresini ve ilgili kişinin 6698 sayılı Kanun’un 11 ’inci maddesi kapsamındaki haklarını açık, anlaşılır ve somut biçimde içermesi gerektiği,

7. Çalışanın denetim faaliyeti hakkında önceden bilgilendirilmediği ve 6698 sayılı Kanun’un 10’uncu maddesine uygun şekilde aydınlatılmadığı hallerde, kişisel verilerine ve haberleşme hürriyetine müdahale edilmeyeceği yönünde makul bir beklenti taşıyacağının gözetilmesi gerektiği; yalnızca kurumsal e-posta hesabının işveren tarafından denetlenebileceği şeklindeki genel nitelikli bildirimlerin “bilgilendirme” koşulunu sağlamayacağı ve 6698 sayılı Kanun’un 10’uncu maddesi kapsamında aydınlatma yükümlülüğünün yerine getirildiği sonucunu doğurmayacağı,

8. İş ilişkisindeki bağımlılık ve taraflar arasındaki güç dengesizliği dikkate alındığında, çalışanın açık rızasının kural olarak e-posta denetimi bakımından kural olarak öncelikli hukuki dayanak olarak esas alınmaması gerektiği; açık rızaya dayanılan hallerde ise rızanın özgür iradeyle açıklanıp açıklanmadığının somut olay özelinde ayrıca değerlendirilmesi gerektiği; denetim kapsamında gerçekleştirilen kişisel veri işleme faaliyetlerinin, somut olayın koşullarına göre 6698 sayılı Kanun’un 5’inci maddesinin (2) numaralı fıkrasının (ç) bendinde yer alan “veri sorumlusunun hukuki yükümlülüğünü yerine getirebilmesi için veri işlemenin zorunlu olması ” (e) bendinde yer alan “bir hakkın tesisi, kullanılması veya korunması için veri işlemenin zorunlu olması ” ve (f) bendinde yer alan “ilgili kişinin temel hak ve özgürlüklerine zarar vermemek kaydıyla veri sorumlusunun meşru menfaati için veri işlemenin zorunlu olması ” işleme şartlarına dayandırılabileceği; ancak söz konusu işleme şartlarının varlığının, işverene sınırsız bir denetim yetkisi tanımayacağı,

9. Denetimin, 6698 sayılı Kanun’un 4’üncü maddesindeki genel ilkelere uygun olarak; hukuka ve dürüstlük kurallarına uygun, belirli, açık ve meşru bir amaca dayalı, bu amaçla bağlantılı, sınırlı ve ölçülü biçimde yürütülmesi ve elde edilen verilerin yalnızca amacın gerektirdiği süreyle muhafaza edilmesi gerektiği,

10. Denetimde kademeliliğin esas olduğu; işverenin ulaşmak istediği meşru amaca daha az müdahaleci bir yolla ulaşabildiği hallerde daha ağır denetim yöntemine başvuramayacağı; içeriğe erişimin ancak trafik verisi denetiminin yetersiz kaldığı ve içeriğe erişimin zorunlu olduğu İstisnai hallerde gündeme gelebileceği; çalışana iş faaliyeti kapsamında tahsis edilen iletişim araçlarının kötüye kullanımın teknik yollarla (fıltreleme, engelleme vb.) önlenebildiği hallerde işverenin genel bir denetim hakkının doğmayacağı,

11. İçeriğin denetlenmesinin, çalışanın özel hayatına ve haberleşme hürriyetine yönelen en yoğun müdahaleyi oluşturması nedeniyle daha güçlü ve somut bir meşru gerekçe gerektirdiği; içerik denetimine yalnızca somut şüphe bulunan hallerde ve iddiayla sınırlı olacak biçimde başvurulması, kapsamı belirsiz, genel ve süreklilik arz eden içerik incelemesinden kaçınılması gerektiği,

12. İçerik denetiminde, denetime tabi tutulan iletinin gövdesinde veya eklerinde 6698 sayılı Kanun’un 6’ncı maddesi anlamında özel nitelikli kişisel verilerin işlenmesi riskinin gözetilmesi; ayrıca yazışmaların çoğu kez muhataplara ait kişisel verileri de barındırması nedeniyle, denetimin üçüncü kişilerin verileri üzerinde doğuracağı etkinin de dikkate alınması gerektiği,

13. Çalışanın önceden bilgilendirilmediği gizli izleme yöntemleri ile çalışanın tüm işlemlerini ayrım gözetmeksizin kaydeden araçlar aracılığıyla yürütülen denetimin hukuka aykırı sayılacağı; denetimin, çalışanın bilgisi dâhilinde ve öngörülebilir bir çerçevede yürütülmesi gerektiği,

14. Kurumsal e-posta hesaplan ve işin yürütülmesi amacıyla kullanılan iletişim kanalları üzerindeki elde edilen verilere erişimin, yalnızca bu görevle yetkilendirilmiş sınırlı bir personelle sınırlandırılması, erişim yetkisinin görev tanımlarıyla belirlenmesi, erişim kayıtlarının tutulması ve verilere erişen kişilerin gizlilik yükümlülüğü altına alınması gerektiği,

15. İş ilişkisinin sona ermesinin ardından, çalışana tahsis edilmiş kurumsal e-posta hesabına ilişkin veri işleme faaliyetlerinin hukuki dayanağının ayrıca değerlendirilmesi gerektiği; kural olarak ilgili hesabın çalışanın aktif kullanımına ve hesaba yeni erişimlere kapatılması, hesaba gelen iletilerin ilgisiz kişilerce görüntülenmesine imkân verilmemesi ve hukuki dayanağı kalmayan kişisel verilerin imha edilmesi gerektiği; bununla birlikte iş sürekliliğinin sağlanması, kurumsal iletişimin aksamaması, hukuki uyuşmazlıklarda savunma hakkının kullanılabilmesi veya ilgili mevzuattan kaynaklanan yükümlülüklerin yerine getirilmesi amacıyla, kurumsal e-posta hesabına ilişkin sınırlı, süreli, erişim yetkileri belirlenmiş ve kayıt altına alınmış yönlendirme, otomatik cevap, arşivleme veya muhafaza uygulamalarının somut olayın koşullarına göre değerlendirilebileceği,

16. Söz konusu yükümlülüklere uyulmadığının tespiti halinde, somut olayın özellikleri dikkate alınarak gerekli incelemenin yapılacağı ve 6698 sayılı Kanun’un 18’inci maddesi uyarınca ilgili veri sorumluları hakkında idari işlem tesis edileceği

hususlarında kamuoyunun bilgilendirilmesine ve bu kapsamda 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu’nun 15’inci maddesinin altıncı fıkrası hükmü uyarınca İlke Kararı alınmasına ve bu İlke Kararı’nın Resmi Gazete’de ve Kurumun internet sitesinde yayımlanmasına oy çokluğu ile karar verilmiştir.

GELİR İDARESİ BAŞKANLIĞI

Bursa Defterdarlığı

Gelir Kanunları Grup Müdürlüğü

Sayı: E-45404237-130[I-23-379]-389645

Tarih: 02.12.2025

Konu: Sosyal İçerik Üreticiliğinde KDV Oranı Hakkında

İlgi: …

İlgide kayıtlı özelge talep formunuzun incelenmesinden;

– 856002 NACE kodlu “Eğitimi Destekleyici Faaliyetler (Eğitim Rehberlik, Danışmanlık (Yurt Dışı Eğitim Danışmanlığı Dahil), Test Değerlendirme, Öğrenci Değişim Programlarının Organizasyonu, Yaprak Test ve Soru Bankası Hazırlama Gibi Eğitimi Destekleyen Öğrenim Dışı Faaliyetler)” faaliyetiyle iştigal ettiğiniz ve  bu faaliyetiniz sebebiyle hakkınızda ticari kazanç yönünden gerçek usulde mükellefiyet tesis edildiği,

– … tarihli dilekçeniz ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun mükerrer 20/B maddesinde düzenlenen Sosyal içerik üreticiliği, internet ve benzeri elektronik ortamlar üzerinden sunulan hizmetler ile mobil cihazlar için uygulama geliştiriciliğinde kazanç istisnasından faydalanmak amacıyla bağlı olduğunuz Vergi Dairesi Müdürlüğüne istisna belgesi talebinde bulunduğunuz ve ilgili Vergi Dairesi Müdürlüğünce … tarihli … sayılı yazı ile tarafınıza istisna belgesi verildiği,

– İstisna kapsamındaki faaliyetinizle ilgili olarak … hesabınızda, abone olan kişilerin aylık belirli bir ücret ödeyerek benzersiz bir mor halkayla öne çıkarılan özel içerikleri görebilme imkanı sağlayan abonelik sistemi başlattığınız, başlatmış olduğunuz abonelik sistemi kapsamında … Ltd tarafından banka hesabınıza döviz girişi olduğu,

– Söz konusu abonelik sistemi kapsamında elde ettiğiniz döviz kazancının 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun mükerrer 20/B maddesinde düzenlenen istisna kapsamında değerlendirilip değerlendirilmeyeceği ve söz konusu döviz gelirleri üzerinden katma değer vergisi (KDV) hesaplanıp hesaplanmayacağı hususunda Defterdarlığımız görüşünün talep edildiği

anlaşılmıştır.

GELİR VERGİSİ KANUNU YÖNÜNDEN:

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunun “Ticari kazancın tarifi” başlıklı 37 nci maddesinde;

“Her türlü ticari ve sınai faaliyetlerden doğan kazançlar ticari kazançtır.” hükmü yer almaktadır.

Aynı Kanunun, “Sosyal içerik üreticiliği, internet ve benzeri elektronik ortamlar üzerinden sunulan hizmetler ile mobil cihazlar için uygulama geliştiriciliğinde kazanç istisnası” başlıklı mükerrer 20/B maddesinde ise;

“İnternet ve benzeri elektronik ortamlar üzerinden metin, görüntü, ses, video gibi içerikler paylaşan sosyal içerik üreticilerinin bu faaliyetlerinden elde ettikleri kazançlar ve bu ortamlar üzerinden verilen bireysel kurs, eğitim, veri işleme ve geliştirme, ürün tanıtımı gibi hizmetlerden sağlanan kazançlar ile akıllı telefon veya tablet gibi mobil cihazlar için uygulama geliştirenlerin elektronik uygulama paylaşım ve satış platformları üzerinden elde ettikleri kazançlar gelir vergisinden müstesnadır.

Bu istisnadan faydalanılabilmesi için Türkiye’de kurulu bankalarda bir hesap açılması ve bu faaliyetlere ilişkin tüm hasılatın münhasıran bu hesap aracılığıyla tahsil edilmesi şarttır.

Bankalar, bu kapsamda açılan hesaplara aktarılan hasılat tutarı üzerinden, aktarım tarihi itibarıyla %15 oranında gelir vergisi tevkifatı yapmak ve Kanunun 98 ve 119 uncu maddelerindeki esaslar çerçevesinde beyan edip ödemekle yükümlüdür. Bu tutar üzerinden 94 üncü madde kapsamında ayrıca tevkifat yapılmaz.

Mükelleflerin birinci fıkra kapsamı dışında başka faaliyetlerinden kaynaklanan kazanç ya da iratlarının bulunması istisnadan faydalanmalarına engel değildir.

Birinci fıkra kapsamındaki kazançları toplamı 103 üncü maddede yazılı tarifenin dördüncü gelir diliminde yer alan tutarı aşanlar ile faaliyete ilişkin tüm gelirlerini ikinci fıkrada belirtilen şartlara göre tahsil etmeyenler bu istisnadan faydalanamazlar. Bu durumda olanların, 94 üncü maddenin birinci fıkrası kapsamında tevkifat yapma yükümlülüğü yoktur.

İstisnaya ilişkin şartların taşınmadığının tespit edilmesi halinde eksik tahakkuk etmiş olan vergi, vergi ziyaı cezası kesilmek suretiyle gecikme faiziyle birlikte tahsil olunur.

Cumhurbaşkanı, bu maddede yer alan tevkifat oranını her bir faaliyet türü için ayrı ayrı sıfıra kadar indirmeye, bir katına kadar artırmak suretiyle yeniden tespit etmeye; Hazine ve Maliye Bakanlığı, maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye yetkilidir.”

hükümlerine yer verilmiştir.

Diğer taraftan, 318 Seri No.lu Gelir Vergisi Tebliği‘nin “İstisnadan faydalanabilecekler, faydalanma şartları ve istisna uygulamasında özellik arz eden durumlar” başlıklı 4 üncü maddesinde;

“(1) İstisnadan; internet ve benzeri elektronik ortamlar üzerinden metin, görüntü, ses, video gibi içerikler paylaşan sosyal içerik üreticisi gerçek kişiler, bu ortamlar üzerinden verilen bireysel kurs, eğitim, veri işleme ve geliştirme, ürün tanıtımı gibi hizmetlerden kazanç sağlayan gerçek kişiler ile akıllı telefon veya tablet gibi mobil cihazlar için uygulama geliştiren gerçek kişiler yararlanabilecektir.

Bu kapsamda;

– Sosyal ağ sağlayıcıları üzerinden metin, görüntü, ses, video gibi içerikler paylaşan sosyal içerik üreticisi gerçek kişiler ile akıllı telefon veya tablet gibi mobil cihazlar için uygulama geliştiren gerçek kişilerin bu faaliyetlerinden elde ettikleri kazançları 1/1/2022 tarihinden,

– İnternet ve benzeri elektronik ortamlar üzerinden metin, görüntü, ses, video gibi içerikler paylaşan sosyal içerik üreticisi gerçek kişilerin bu faaliyetlerinden elde ettikleri kazançları 1/1/2024 tarihinden,

– İnternet ve benzeri elektronik ortamlar üzerinden verilen bireysel kurs, eğitim, veri işleme ve geliştirme, ürün tanıtımı gibi hizmetlerden kazanç sağlayan gerçek kişilerin bu faaliyetlerinden elde ettikleri kazançları 1/1/2024 tarihinden

itibaren istisna kapsamındadır.

(2) Söz konusu istisna uygulamasında mükelleflerin tam veya dar mükellef olmalarının bir önemi bulunmamaktadır.

…

Örnek 3: Mükellef (C), sosyal ağ sağlayıcısı üzerinden oluşturduğu kanala ücret karşılığı üye olan takipçilerine her sabah pilates eğitimi vermektedir. Mükellef (C), eğitim sırasında kullandığı spor malzemelerinin tanıtımını yaparak aynı zamanda reklam geliri de elde etmektedir.

Mükellef (C), sosyal ağ sağlayıcısı üzerinden oluşturduğu kanala üye olanların ödediği abonelik gelirleri ile bu kanal üzerinden vermiş olduğu reklam hizmeti nedeniyle elde ettiği reklam gelirleri için 1/1/2022 tarihinden itibaren mezkûr maddede belirtilen tüm şartları sağlaması koşuluyla söz konusu istisnadan yararlanabilecektir.

…

(3) İstisnadan yararlanabilmek için birinci fıkrada belirtilen faaliyetlerde bulunan kişilerin bu faaliyetleri sonucu elde edecekleri tüm hasılatı tahsil etmelerini teminen Türkiye’de kurulu bankalarda hesap açmaları şarttır.

…

(18) Sosyal içerik üreticiliği ve hizmet sunuculuğu faaliyetleri kapsamında internet ve benzeri elektronik ortamlar üzerinden elde edilen; reklam gelirleri, sponsorluk gelirleri, bağışlar, hediyeler, bahşişler, ücretli abonelik gelirleri gibi gelirler istisna kapsamında dikkate alınacaktır.”

açıklamalarına yer verilmiştir.

Aynı Tebliğin “Bankalar tarafından yapılacak işlemler ve tevkifat uygulaması” başlıklı 5 inci maddesinde de:

“…

(5) Bu kapsamda açılan hesaplara döviz cinsinden bedellerin yatırılması durumunda, hesaba yatırılan döviz bedellerinin aktarım tarihindeki kur (işlem tarihindeki döviz alış kuru) Türk lirası karşılıkları dikkate alınmak suretiyle tevkifat matrahı tespit olunacaktır.”

açıklamasına yer verilmiştir.

Buna göre; … sosyal ağ sağlayıcısı üzerinden ücretli abonelik sonucu elde etmiş olduğunuz ve … Ltd. tarafından bu faaliyetinizle ilgili olarak banka hesabınıza aktarılan gelirinizin,  193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun mükerrer 20/B maddesinde ve ilgili Tebliğde yer alan şartları sağlamanız kaydıyla, söz konusu istisna kapsamında değerlendirilmesi mümkün bulunmaktadır.

KATMA DEĞER VERGİSİ KANUNU YÖNÜNDEN:

3065 sayılı Katma Değer Vergisi (KDV) Kanununun,

-1/1 inci maddesinde, Türkiye’de ticari, sınai, zirai faaliyet ve serbest meslek faaliyeti çerçevesinde yapılan teslim ve hizmetlerin KDV’ye tabi olduğu,

-10 uncu maddesinin (a) bendinde, mal teslimi ve hizmet ifası hallerinde malın teslimi veya hizmetin yapılması anında, (b) bendinde ise, malın tesliminden veya hizmetin yapılmasından önce fatura veya benzeri belgelerin verilmesi hallerinde, bu belgelerde gösterilen miktarla sınırlı olmak üzere fatura ve benzeri belgelerin düzenlenmesi anında vergiyi doğuran olayın meydana geldiği,

-17/4-a maddesinde, Gelir Vergisi Kanununun mükerrer 20/B maddesi kapsamında vergilendirilen kazançlara konu teslim ve hizmetlerin KDV’den istisna olduğu

hüküm altına alınmıştır.

KDV Genel Uygulama Tebliğinin “Sosyal İçerik Üreticiliği, İnternet ve Benzeri Elektronik Ortamlar Üzerinden Sunulan Hizmetler ile Mobil Cihazlar İçin Uygulama Geliştiriciliği İstisnası” başlıklı (II/F-4.26.) bölümünde;

“3065 sayılı Kanunun (17/4-a) maddesinde, Gelir Vergisi Kanununun mükerrer 20/B maddesi kapsamında vergilendirilen kazançlara konu teslim ve hizmetler KDV’den istisna edilmiştir.

Söz konusu istisna, 1/1/2022 tarihinden itibaren sosyal ağ sağlayıcıları üzerinden metin, görüntü, ses, video gibi içerikler paylaşan sosyal içerik üreticisi gerçek kişiler ile akıllı telefon veya tablet gibi mobil cihazlar için uygulama geliştiren gerçek kişilerin bu faaliyetlerinden elde ettikleri kazançlara konu teslim ve hizmetlere uygulanmaktadır.

Bununla birlikte, 1/1/2024 tarihinden itibaren internet ve benzeri elektronik ortamlar üzerinden metin, görüntü, ses, video gibi içerikler paylaşan sosyal içerik üreticisi gerçek kişilerin bu faaliyetlerinden elde ettikleri kazançlar ile internet ve benzeri elektronik ortamlar üzerinden verilen bireysel kurs, eğitim, veri işleme ve geliştirme, ürün tanıtımı gibi hizmetlerden kazanç sağlayan gerçek kişilerin bu faaliyetlerinden elde ettikleri kazançlara konu teslim ve hizmetlere de söz konusu istisna uygulanacaktır.

Bu kapsamda, Gelir Vergisi Kanununun mükerrer 20/B maddesi kapsamında vergilendirilen kazançlara konu teslim ve hizmetler üzerinden KDV hesaplanmaz.

Gelir Vergisi Kanununun mükerrer 20/B maddesi kapsamına girmeyen kazançlara konu teslim ve hizmetlerin istisna olmadığı ve genel hükümlere göre vergilendirileceği tabiidir.

Ayrıca söz konusu işlemlerin Gelir Vergisi Kanununun mükerrer 20/B maddesindeki şartları baştan taşımadığı ya da şartların daha sonra ihlal edildiğinin tespiti halinde, ziyaa uğratılan vergi ile buna bağlı ceza, faiz ve zamlar işlemleri yapanlardan aranır.

Öte yandan Gelir Vergisi Kanununun mükerrer 20/B maddesinin birinci fıkrası kapsamındaki kazançların toplamının aynı Kanunun 103 üncü maddesinde yazılı tarifenin dördüncü gelir diliminde yer alan tutarı aşmasının ve bu kazançların mezkur Kanun uyarınca yıllık beyanname ile beyan edilecek olmasının, istisna uygulamasına bir etkisi bulunmamaktadır.”

açıklamalarına yer verilmiştir.

Buna göre; … sosyal ağ sağlayıcısı üzerinden ücretli abonelik sonucu elde etmiş olduğunuz ve … Ltd. tarafından bu faaliyetinizle ilgili olarak banka hesabınıza aktarılan kazancınızın Gelir Vergisi Kanununun mükerrer 20/B maddesi kapsamında vergilendirilen kazançlar kapsamında olması halinde, söz konusu kazanca konu hizmetin 3065 sayılı Kanunun 17/4-a maddesi kapsamında KDV’den istisna tutulması mümkün bulunmaktadır.

Öte yandan, söz konusu kazancın Gelir Vergisi Kanununun mükerrer 20/B maddesi kapsamında vergilendirilen kazançlar kapsamında olmaması halinde, söz konusu kazanca konu hizmet 3065 sayılı Kanunun 1/1 inci maddesine göre KDV’ye tabi olacaktır.

Bilgi edinilmesini rica ederim.

T.C.

GELİR İDARESİ BAŞKANLIĞI

İstanbul Defterdarlığı

Gelir Kanunları KDV – ÖTV Grup Müdürlüğü

Sayı: E-39044742-130[Özelge]-1617996

Tarih: 08.12.2025

Konu: Mükellefin ölümü halinde işe devam eden mirasçının devreden KDV’yi indirip indiremeyeceği

İlgi: 05/08/2025 tarihli ve 3645898 evrak kayıt numaralı özelge talep formunuz.

 

Mevzuatın Adı: Taşınmaz Ticareti Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

01 Ekim 2026 Tarihli Resmi Gazete

Sayı: 33387

Ticaret Bakanlığından:

“(5) Güvenli ödeme sisteminin kurulması, etkin şekilde işletilmesi ve geliştirilmesi ile istatistiki veri ve raporlar üretilmesi amacıyla Bakanlıkça bir entegratör yetkilendirilir. Ödeme sistemi, Bakanlık ve Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığının ilgili birimleri ile entegratör arasında imzalanan protokole göre kurulur ve işletilir. Ödeme sistemine dahil edilmeyecek taşınmaz satışları, pilot uygulama gereksinimi, bu uygulamanın kapsam ve esasları, ödeme sistemi kullanım bedeli, bu bedelin paylaşım usulü ve dördüncü fıkrada belirtilen komisyonun kuruluş ve faaliyetleri ile hak ve yükümlülükleri bu protokolle belirlenir.”

MADDE 2- Aynı Yönetmeliğin geçici 1 inci maddesinin onuncu fıkrasında yer alan “1/7/2026” ibaresi “1/12/2026” şeklinde değiştirilmiştir.

MADDE 3- Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 4- Bu Yönetmelik hükümlerini Ticaret Bakanı yürütür.

Firmaların Yurt Dışı Kaynaklı Dövizlerinin Türk Lirasına Dönüşümünün Desteklenmesi Hakkında Tebliğe İlişkin Uygulama Talimatı

Özet:

Talimat 1 Ekim 2026’da yürürlüğe girecek ve 26 Ocak 2023 tarihli önceki uygulama talimatını kaldıracak. Firmaların yurt dışı kaynaklı dövizlerini aracı banka üzerinden TCMB’ye satmaları karşılığında sağlanan desteğin koşullarını düzenliyor.

• Kapsam: Mal ihracatı, döviz kazandırıcı hizmetler ve serbest bölgeden yurt dışına yapılan satışlardan elde edilen uygun dövizler. Satışa konu dövizler ABD doları, avro ve İngiliz sterlini; diğer uygun dövizler banka tarafından bunlardan birine çevriliyor.
• Destek hesabı: TCMB’ye satılan dövizin, satış günü saat 11.00’de ilan edilen alış kuru üzerinden hesaplanan TL karşılığına 2023/5 sayılı Tebliğdeki cari destek oranı uygulanıyor. Talimatın kendisi sabit bir destek oranı belirtmiyor. TCMB’ye satılan döviz geri alınamıyor.
• Döviz pozisyonu şartı: Döviz pozisyonu oranı %10’u aşan firma destekten yararlanamıyor. SMMM veya YMM tarafından hazırlanan bildirim formu, düzenleme tarihinden itibaren 15 gün geçerli.
• Limitler: Firma başına yıllık azami destek 100 milyon TL. Ayrıca TCMB, faaliyet kârı ve 12 aylık işgücü maliyetine göre bir firma satış limiti hesaplıyor; limitin Ocak ve Temmuz aylarında güncellenmesi esas.
• 2026 geçiş dönemi: 1 Ekim–31 Aralık 2026 için hem firma satış limiti hem de azami destek tutarı 0,25 katsayısıyla uygulanacak. Böylece bu dönemin azami destek tutarı 25 milyon TL olacak. 1 Ekim öncesindeki satış ve destek tutarları, bu döneme özgü limit hesabında dikkate alınmayacak.
• Peşin ihracat bedelleri: Destek başvurusu satış sırasında yapılıyor; uygun gümrük beyannamesi bilgisi ve döviz pozisyonu formu satışı izleyen altı ay içinde bankaya sunuluyor. Destek ödemesi bu belgeler sunulduktan sonra yapılıyor.
• Kontrol ve yaptırım: Banka dövizin yurt dışı kaynaklı olduğunu ve belgelerin uygunluğunu kontrol ediyor. Gerçeğe aykırı beyan veya usulsüz yararlanma halinde destek, talimatta öngörülen kur, faiz ve vergi hesabıyla geri alınıyor; sonraki destek ve TCMB kaynaklı kredi taleplerine süreli kısıtlamalar uygulanabiliyor.
• Banka komisyonu: Aracı banka, firmaya ödenen destek tutarının en fazla %1’i kadar komisyon alabiliyor.

Talimatın eklerinde banka bildirim formu, destek talep formu, döviz pozisyonu bildirim formu, ETGB beyannamesi ve aracılı ihracatta desteğin tedarikçi veya imalatçıya ödenmesine ilişkin beyanname bulunuyor.

Firmaların Yurt Dışı Kaynaklı Dövizlerinin

Türk Lirasına Dönüşümünün Desteklenmesi

Hakkında Tebliği İlişkin Uygulama Talimatı